Ależ to była wyprawa! 3 dni, ok 180km i prawie 2400m przewyższeń! A do tego rowery obciążone sakwami.
Tak właśnie wyglądała nasza pierwsza edycja Bikepacking RDNR Ogrodzieniec i niezapomniana przygoda!
DZIEŃ 1
|
Pierwszego dnia, o godzinie 8:30, nasza dziewięcioosobowa grupa zebrała się u stóp imponującego Zamku Ogrodzieniec w Podzamczu. Po krótkim przystanku na naprawę, kontynuowaliśmy naszą trasę w kierunku Smolenia. Stwierdziliśmy, że rowery crossowe są świetne na utwardzonych ścieżkach, ale na terenach jury, gdzie dominują piasek i korzenie, sprawdzały się gorzej, szczególnie z dodatkowym obciążeniem 15 kg w postaci sakw. Po przejechaniu kolejnych kilometrów zrobiliśmy sobie przerwę na kawę i śniadanie w urokliwej leśnej altance. To było również pierwsze wyzwanie z gotowaniem w warunkach polowych, ale poradziliśmy sobie znakomicie. Po krótkim odpoczynku ruszyliśmy w kierunku Wolbromia, mijając urokliwe krajobrazy pól kukurydzy. W Wolbromiu zatrzymaliśmy się na rynku, gdzie rozkoszowaliśmy się pysznymi lodami i uzupełniliśmy nasze bidony. Mieszkańcy okazali się niezwykle serdeczni, zapraszając nas na powrót na... kiszone ogórki. |
|
Trasa zaczęła zmieniać się, teraz przekraczaliśmy coraz to piękniejsze pagórki, otoczeni malowniczymi łąkami. Słońce mocno grzało, temperatura zbliżała się do 30 stopni, ale w cieniu było niewymownie przyjemnie. Mijaliśmy Źródła hydrografów, gdzie krystalicznie czysta woda ukazywała malownicze dno. W Ibramowicach spotkaliśmy życzliwego mieszkańca, który podzielił się z nami historią swojego życia.
Pierwszy dzień wyprawy dobiegł końca, pokonaliśmy około 75 kilometrów i zdobyliśmy 1200 metrów przewyższenia. To tylko początek, czeka nas jeszcze wiele niezapomnianych chwil w kolejnych dniach...
DZIEŃ 2
Początkowa część trasy prowadziła nas asfaltem, ale charakterystyczny profil trasy pozostał niezmieniony – znów były to strome podjazdy. Po kilku kilometrach dotarliśmy do punktu, gdzie musieliśmy wyprowadzić rowery po kilkusetmetrowych schodach. Było to niemałe wyzwanie. Po zdobyciu szczytu schodów, zatrzymaliśmy się na wzgórzu, aby podziwiać piękną panoramę okolicy, zanim słońce w pełni się pojawiło.Kontynuując dalszą trasę, dotarliśmy do Nielepickich Skał. Musieliśmy podjąć decyzję – wspiąć się rowerami pod Skałę z Krzyżem, co wydawało się niemożliwe, czy też poszukać alternatywnej drogi. Ostatecznie zdecydowaliśmy się na opcję drugą i wybraliśmy Zielony Szlak wokół skał. Grupa została podzielona na dwie części: jedna podjęła wyzwanie wspinaczki na Skałę, a druga wybrała Zielony Szlak. Okazało się, że wybór nie był najlepszy, ponieważ teren wokół skał był trudny – pola, krzaki, las i strome wzniesienia.
Następna część trasy prowadziła nas częściowo asfaltem, wzdłuż którego dotarliśmy do Krzeszowic. Tam szybko zatrzymaliśmy się w sklepie z zielonym płazem w logo, aby uzupełnić kalorie oraz elektorlity i ruszyliśmy w kierunku klasztoru w Czernej. Z daleka dostrzegliśmy ogromny krzyż na wzniesieniu. Wiedzieliśmy, że musimy tam dojechać, co potwierdziła nasza trasa.
Kilka kilometrów podjazdu na szczęście po asfalcie... Widoki zapierające dech w piersi wynagrodziły nam trud podjazdu. Po pokonaniu podjazdu, docieramy na szczyt. Temperatura przekraczała 30 stopni, ale wiedzieliśmy, że teraz przed nami zjazd, jako nagroda za wcześniejsze wspinanie. Około 2 km zjazdu z prędkością sięgającą 70 km/h stanowiło prawdziwe ukojenie.
Na mapie mieliśmy jeszcze 20 km do celu. Duma wzrastała, pomimo naszego zmęczenia. Niestety, mieliśmy jeszcze jedno wyzwanie przed sobą – kilka kilometrów podjazdu, by dotrzeć na drugą stronę wzniesienia, gdzie miało być pole namiotowe. Bez świadomości, co nas czeka, musieliśmy wybrać między jazdą asfaltem, ale z dużym ruchem drogowym, a wspinaniem się w nieznane. Wybraliśmy to drugie.
Krzątanina wśród krzaków była tylko początkiem. Cały czas trudny i wąski podjazd, a co za tym idzie - pchamy rowery. Po około 2 km znaleźliśmy się na otwartym polu, nadal pod górkę i nadal w ekstremalnej temperaturze. Przemierzyliśmy tak kilka kilometrów w pełnym słońcu. Wreszcie dotarliśmy na asfalt! Na mapie mieliśmy jeszcze 6 km do celu, ale oczywiście były to kolejne podjazdy. Droga była falista, przemierzaliśmy kolejne podjazdy i zjazdy.
Na koniec czekał na nas piękny odcinek singla wzdłuż strumyka. W końcu dojechaliśmy do pola namiotowego - Nasza Dolina. To miejsce różniło się od tego w Brandysówce – tutaj było "jakby luksusowo" :). Po szybkim prysznicu i rozbiciu namiotów, mieliśmy okazję podziwiać piękny widok startu balonów tuż obok naszych namiotów. To był niesamowity spektakl na zakończenie tego wyczerpującego dnia. Poznaliśmy również właścicieli pola, którzy okazali się być bardzo sympatycznymi młodymi ludźmi.
![]() |
![]() |
Wieczorem rozpaliliśmy ognisko i delektowaliśmy się zasłużonym odpoczynkiem po ekstremalnie trudnym dniu. W sumie pokonaliśmy około 55 km i zdobyliśmy prawie 800 metrów przewyższenia!
DZIEŃ 3
O godzinie 10 wyruszyliśmy w drogę powrotną do domu. Szybko pokonywaliśmy kolejne kilometry, przemierzając malownicze pola. W końcu dotarliśmy do miejscowości Gołaczewy, gdzie mieściła się firma produkująca owoce w czekoladzie. Właściciel okazał się być niezwykle życzliwą osobą, obdarowując nas torbą czekoladek, nie chcąc niczego w zamian! Ponadto zaproponował nam kawę. Nie chcąc być netrętnymi gośćmi, postanowiliśmy kontynuować podróż i w najbliższej okazji zrobić sobie kawę na świeżym powietrzu, rozkoszując się pysznymi czekoladkami.
Po dłuższej przerwie ruszyliśmy w kierunku Bydlina, gdzie odwiedziliśmy zamek. Po drodze zajrzeliśmy do miejscowego sklepu i skierowaliśmy się w stronę Złożeńca. Następnie dotarliśmy do Ryczowa i skierowaliśmy się w kierunku początku naszej podróży – Zamku Ogrodzienieckiego. Po około 4 godzinach jazdy osiągnęliśmy cel, pokonując łącznie 45 km i 400 m przewyższeń.



















